'Ze moeten niet denken dat ik dit zomaar pik'

Chillend in de bus. Na een heerlijke dag gehad te hebben weer op weg naar huis. Het kriebelt in je buik en de gedachte daaraan laat je glimlachen. Er is niets zo speciaal als een allereerste date, zeker niet wanneer deze ook nog eens vlekkeloos verloopt. Oké, het was niet zulk mooi weer. Maar ach, je gezelschap was goed. De terugreis ging sneller dan verwacht en dus zit je nu al in de bus. Eigenlijk had je pas een bus later zullen hebben, maar dit was ook alweer een meevaller. Alles zat mee.

‘Wat kijk je nou, homo? Ik walg nu al van je,’ schalt er plotseling door de bus. De bus waarin jij daarvoor nog zo rustig zat te dagdromen. Flashbacks van de afgelopen middag, jouw lippen op de zijne, de subtiele glimlach die je niet meer kan onderdrukken, alles wordt verstoord door die plotseling kreet. Je kijkt op. Vijf volwassen kerels zijn zojuist ingestapt. Middelbare leeftijd, middelbaar figuur (zie: bierbuik) en duidelijk bezopen. Je probeert weer terug te keren in je fijne flashbacks, maar er klinkt weer een kreet. ‘Vieze flikker,’ schalt het dit keer. Oké, niets doen. Je weet hoe het afloopt met types die wel in opstand komen. Kranten staan er vol mee. ‘Homo!’

Twintig minuten gaan er voorbij en de mannen blijven maar naar je roepen. Niet alleen jij, maar ook het meisje dat voor je  zit is gebombardeerd tot pispaal. Haar kwetsbare uiterlijk maakt haar schijnbaar een ‘pijpsletje’ dat maar even ‘moet doen waar ze goed in is’. Zij probeert dezelfde tactiek toe te passen als jij, zolang je maar niet reageert, gaat het  immers het vanzelf over. Niet dus.

Stiekem hoop je iedere halte weer dat de mannen uit zullen stappen. Je eigen eindbestemming komt steeds dichterbij en ze zijn er nog steeds. Nog een aantal haltes voor je eruit moet, sta je vast op. Je raapt al je moed bij elkaar en staat op van je stoel. Je loopt alvast naar de deur, maar voordat je een echte stap kunt zetten, word je omsingeld. De sfeer wordt nu ineens veel dreigender en het schelden gaat door. Je zult er toch echt door moeten, maar je kan jezelf er moeilijk langs drukken. Ze staan letterlijk overal en ze zijn niet zo het type dat je met een simpel zetje naar de zijkant werkt. 

De mannen komen dichterbij. Ze hebben het over hoe ze je in elkaar zullen slaan. Je krimpt ineen en ineens klinkt er weer een kreet. De buschauffeur, die al het geschreeuw en gescheld gehoord heeft, begint te dreigen. Godzijdank, iemand grijpt in. Als de kerels nu niet ophouden, zal hij de politie bellen. De dronkaards schrikken duidelijk en besluiten na een kort en heftig protest toch maar uit te stappen. Je blijft geschrokken achter en richt je tot de buschauffeur. Wat begint met een verbaasde ‘dankjewel’ eindigt in een uitgebreid dankwoord, waar de chauffeur in kwestie niet echt een boodschap aan heeft. ‘Ze moeten gewoon niet denken dat ik dit zomaar pik’, zegt hij. ‘Verder is het wel goed, joh.’

Gelukkig schrijf ik dit niet uit eigen ervaring. Dit voorval overkwam een dierbare van me en het schokt me dat dit nog steeds zomaar kan gebeuren. Ik weet niet waarom dronkaards altijd maar het idee hebben dat ze zich alles kunnen permitteren.. Ja, ze hebben gezopen en bepaalde morele grenzen vervagen dan wellicht, maar toch.. Agressie? 
Kerels zoals hier beschreven worden, zijn de reden dat ik op straat nooit zonder nadenken de hand kan pakken van mijn geliefde. Het is geen kwestie van gewoon ‘doen’. In mijn hoofd spelen zich iedere keer weer duizenden scenario’s af van wat er kan gebeuren. En zelfs als ik het wel doe, voelt het niet als iets ‘vanzelfsprekends’, maar alsof ik stiekem actie voer. Alsof ik ieder moment overvallen kan worden door een ‘homo’-spreekkoor of een gewelddadige passant. 
Mannen zoals de buschauffeur in dit voorval zijn precies de reden dat ik soms wel de hand van mijn geliefde pak. Waarom zou ik het niet doen? Hetero-stelletjes doen het toch ook? Maakt het feit dat ik en mijn geliefde allebei een piemel hebben, nou echt zoveel verschil? In mijn achterhoofd weet ik dat de wereld niet alleen maar boos en onaardig is. Er zijn ook mensen, homo of niet, die homofoob gedrag en dit soort ongein niet zomaar pikken. Dat is fijn. 
 
Ja, ik ben misschien een walgelijke homo en als je daarom van mij walgt, dan walg ik waarschijnlijk op mijn beurt even hard van jou.
 
- xo Derek

Deel: