De kunst van het verleiden…

Net 20 was ik toen ik het voor het eerst deed. Ik vond het super spannend en ik was zo zenuwachtig. Ken je dat gevoel van zenuwachtigheid dat je plots zwarte vlekken voor je ogen ziet? Ja, dat was het.  Nu ik er zo op terug kijk, ben ik verbaasd dat ik toen presteerde. Dat ik toen überhaupt iets deed. De jongen waarmee ik het deed nam gelukkig het voortouw. 

Nu, jaren later, is het allang niet meer zo. Als ik bezig ben, voel ik me lekker ontspannen. Soms doe ik het maanden niet, andere periodes doe ik het iedere dag. Heerlijk vind ik het! 

Ik moet je toegeven dat de variatie inpartners het echt maakt. Soms doe ik het met oudere mannen, soms met jongere meisjes. Jongere jongens en oudere dames heb ik ook al geprobeerd en ik moet zeggen dat mij dat ook smaakte. Sommige personen hebben een trans verleden of heden. Hier kijk ik ook niet naar om hoor. Bij mij gaat het om het samenspel. Terwijl ik moet toegeven dat een solo actie ook wel een tof is. Dan kan ik lekker mijn eigen ding doen. 

Wel is het zo dat ik telkens bij het begin een fractie van de spanning van die eerste keer voel. De spanning woelt in mijn lichaam als ik dan mijn rug kronkel, mijn borst prominent naar voren duw, mijn benen losjes uiteen plaats, met mijn tong zachtjes mijn lippen bevochtig en op een licht aftastende toon de woorden: `Hallo, 4 vmbo. Ik ben Jessica en ik kom jullie vandaag een gastles omtrent seksuele diversiteit geven.` door de klas laat zinderen.  

Voorlichting omtrent seksuele diversiteit geven op middelbare scholen is echt mijn lust en mijn leven. Sinds een paar maanden ben ik zelf naar de next level gestapt. Ik ben me namelijk gaan bezig houden met seksuele diversiteit binnen het basis onderwijs. 

De opmerking `Jessica die kindjes zijn toch helemaal niet bezig met LHBT` wordt vaak naar mijn hoofd gegooid. Persoonlijk vind ik het echt zonde. Want kinderen van de basisschool komen wel in aanraking met LHBT. Zo kunnen ze bijvoorbeeld lesbische moeders of een biseksuele oppas hebben. 

Kinderen op een heel jonge leeftijd een open blik naar de maatschappij meegeven is toch prachtig. 

20 juni 2015 vond in Maastricht de landelijke voorlichtingsdag plaats. Voorlichters vanuit het hele land en vanuit België kwamen samen. Vele ideetjes, tips en telefoonnummers werden er uitgewisseld. 

11.jpg

Voor mij was de landelijke voorlichtingsdag extra speciaal. Na een maanden lange voorbereiding kon ik eindelijk het kleurboek gezinsdiversiteit voorstellen. De eer ging naar Mieke Damsma, onze wethouder, om het eerste exemplaar in ontvangst te nemen. 

Nu waarom een kleurboek gezinsdiversiteit? Awel, toen ik met de werkgroep basisonderwijs aan de slag ging merkte ik dat er bijna geen kleurplaten van het roze gezin bestaan. Wat een zonde! Een kleurplaat is namelijk een heel gemakkelijk middel om een boodschap over te brengen. 

De kracht zit in het simpele. Iedereen snapt een kleurplaat. Het is gemakkelijk in het gebruik en bijna altijd beschikbaar. Zo verleiden we als het ware de leerkrachten, peuterspeelzaal juffen, gezinscoaches, scoutingleiders, ouders, voogden, ect. om het onderwerp aan te snijden. Het is een binnenkomer. 

Wel moet ik zeggen dat ik flink opkijk naar de pioniers vanuit de verschillende lokale COC´s, op het gebied van seksuele diversiteit. Heel hard hebben ze gewerkt om bij scholen binnen te komen. Dikke duim omhoog voor hun! COC Limburg begeeft zich in Limburg langzaam ook binnen de basisscholen. En dat is soms erg spannend… 

 

cover20-20kleurboek.jpg

Avonturen van het kleurboek volgen?

https://www.facebook.com/pages/Kleurboek-gezinsdiversiteit/1615865341981531?fref=ts

website van het kleurboek:http://www.veiligeschoollimburg.nl/kleurboek.html

Kun je niet wachten met kleuren? Ga direct naar www.pinktix.nl prijs: 4,95 + verzendkosten

- Jessica Maes

Deel: